Project Sint Bernard

Een appartement op de tweede verdieping in een residentiële nieuwbouw in Hoboken kreeg
een nieuwe woonkamer. We kozen voor een beperkt kleurpalet en natuurlijke materialen,
vooral eik in al zijn kleurnuances.

De vloer werd een bleke parket, daarop staat een ‘vintage’ Scandinavische uittrektafel met grijs gebeitste eiken stoelen van Niels Otto Möller.
De lamp van artisanaal glas is van Mazzega, naar een ontwerp van Carlo Mason.
Verder tegen de muur brengt een kast, met de deuren in cannage een andere structuur.

Één wand werd een grote kast, op maat gemaakt van gerookte eik waarin de TV zijn plaats vindt.
De ingebouwde bio ethanolhaard werd de nieuwe  focus van de kamer

Heel comfortabel staat de sofa Paul van Molteni in het centrum vergezeld van een paar Deense fauteuils.

Project Keizer

 

De opdrachtgever bezocht onze website, en bij de eerste ontmoeting klikte het meteen. Hij vroeg ons om het appartement, in een gebouw met een rijke historiek, te verbouwen tot een tweede verblijf, met daarin een Master slaap- en badkamer, twee gastenkamers met telkens een eigen badkamer, een TV- kamer, een salon en een eetkamer met keuken. De eigelijke keukenruimte was minder belangrijk, aangezien de eigenaars zelden zelf koken.

Een keizer die historiek ademt

Toen we de badkamervloer openbraken vonden we de toegang tot een groot reservoir, nog een overblijfsel van toen op de gelijkvloerse verdieping de vermaarde brasserie Fouquets was, één van de belangrijkste ontmoetingsplaatsen binnen de Antwerpse diamantgemeenschap.

Er werd niet geopteerd voor meubilair op maat, en onze opdracht eindigde met het schilderwerk. De familie beschikt over de nodige meubelen en mooie familiestukken die ons inspireerden en het kleurenpalet bepaalden. Zo bepaalt de familiegeschiedenis mee de sfeer in het Antwerpse appartement.We bewaren een fijne herinnering aan de samenwerking met onze opdrachtgevers, en we zouden het daarom bijna betreuren dat de renovatie op zo’n korte tijd was afgewerkt.

Project Lammekens

Deze woning situeert zich in een autovrije straat in het Antwerpse stadscentrum. Omdat ze op mijn website lazen dat ik goed kan luisteren, nodigden de bewoners mij tijdens de zomer van 2018 uit op het terras van de binnentuin. Ze legden me een selectieve verlanglijst voor: ronde vormen, warme woestijnzandkleuren, duurzame materialen, natuurhouten deuren/kastdeuren, linnen behang, veel berging en een onderhoudsvriendelijke uitvoering.

Na de ondertekening van de overeenkomst, gingen we aan de slag op basis van de voorgelegde wensenlijst. We startten met de ontmanteling op 1 april 2019 en volgden een erg strakke planning. In die mate zelfs dat we de werken vroeger afsloten dan de geplande einddatum. De klant verhuisde eind november 2019. Bijgevoegd beeldverhaal toont hoe we de wensen van de klant zoveel mogelijk realiseerden.

"Dankzij de expertise en het inlevingsvermogen van Lene kon ik mijn droomparadijs creëren"

We hebben al de materialen en kleuren met zorg en oog voor detail geselecteerd. Natuursteen in fascinerende aardetinten, mediterraan stucwerk, linnen behang, meubilair vervaardigd uit authentieke kaasplank en goudkleurige details. Elke dag opnieuw prijs ik me gelukkig en dankbaar omdat ik thuis omringd ben door zoveel schoonheid.

Fotografie: Diane Hendrikx

Project Katelijne

Nadat er tijdens de ruwbouwwerken een heleboel problemen opdoken, namen we het volledige project voor onze rekening. We gaven de hele woning vorm, uitgezonderd de ramen die helaas reeds besteld waren. De samenwerking met opdrachtgevers Tineke en Kris – die zelf ook in de bouwsector actief is – verliep erg vlot. Ze hebben een gezin met drie kinderen, waarvan de jongste werd geboren tijdens de ontwerpfase. De rode draad doorheen dit project? We zochten hoofdzakelijk naar warme, natuurlijke materialen, met veel oog voor echt vakmanschap.

"Professioneel ontwerp met warme, natuurlijke materialen"

Fotografie: Fred Vanderavert

Project Mansion

Tijdens het ontwerp van deze kast gingen we op zoek naar de juiste verhoudingen, rekening houdend met de kamerruimte. We werkten de techniek zoveel mogelijk weg, zonder in te boeten op gebruiksgemak. Bovendien biedt de kast voldoende ruimte voor verluchting. Ze is vervaardigd uit massief hout, de draadstructuur loopt door van de ene in de andere deur.

Project Lichttoren

Om de twee appartementen te verbinden, kozen we ervoor om de lichtschacht (meestal grauw en grijs) open te trekken tot de hoogste verdieping. Hierdoor werd het bovenste appartement niet langer in twee geknipt. De lichtschacht zuigt je omhoog wanneer je de trap neemt van verdieping vier naar verdieping vijf. De vierde verdieping huisvest de nachtvertrekken, terwijl de bewoners op de vijfde leven. De opdrachtgever wilde absoluut het materiaal Jura – dat in de jaren ‘80 veel werd gebruikt – rondom de schouw. Verder gebruikten we voor een deel van de kasten, vloeren en keuken oude kaasplanken. In de keuken contrasteert het brute uiterlijk van deze kaasplanken mooi met het groene gepolierde marmer.

Eerste samenwerking met Vitrocsa

Voor dit project werkten we voor het eerst samen met Vitrocsa, een Zwitsers merk dat schuiframen produceert met uitzonderlijk slanke profielen. Als afwerking voor de ramen kozen we voor geanodiseerde aluminiumprofielen, als verwijzing naar de tijdsgeest van het gebouw. We pasten deze afwerking eveneens toe op de balustrades en het kraanwerk om rust en harmonie te creëren.

De grote uitdaging? Twee appartementen omvormen tot één duplex appartement.

Fotografie: Michel Vaerewijck

Project Minderbroeder

Een heel bijzondere opdracht omdat de erg smalle ruimte oorspronkelijk uit twee delen bestond, inclusief een hoekbad. De opdrachtgeefster houdt van zwarte kleuren en contrasten, maar toch moest de ruimte warm aanvoelen.

"Het interieur verzoent zwarte kleuren & contrasten met de warme leefruimte"

Fotografie: Michel Vaerewijck

Project donker

De grootste uitdaging van dit project bestond erin om van een kleine keuken en een eetkamer één grote leefkeuken te maken. Een dragende muur met een haardkanaal scheidde de beide ruimtes over de volledige woning. Plaatselijke ingenieurs verwittigden de klant reeds dat het niet mogelijk was om de dragende muur te verwijderen en één grote ruimte te creëren. Dankzij onze jarenlange ervaring én opleiding bouwkunde, durfden we dit project wel aan. Tijdens één van onze eerste gesprekken overtuigden we de klant dat het wel degelijk haalbaar was om één grote ruimte te scheppen.
Bovendien bezat deze ruimte nog een tweede ‘uitdaging’. Op de begane grond bevond zich namelijk maar één toilet, dat uitkwam op de keuken. We verplaatsten het toilet naar een deel van de vestiaire in de inkomhal.

"We overtuigden de klant om één grote ruimte te scheppen"

Fotografie: Michel Vaerewijck

Project Fondatie

Woonhuisinrichting met ode aan traditie

De bouwheer bezat een heel duidelijke visie over zijn toekomstig huis en wilde vanaf aanvang samenwerken met een interieurarchitecte. Uiteindelijk ontwierpen we met ons team zijn droomhuis tot in de kleinste details, zowel aan de binnen- als aan de buitenkant. Voor het exterieur van de gevel lieten we ons inspireren door de begijnhofwoningen van Hoogstraten en Brugge. De grootste uitdaging bestond erin om – al spelend met de raampartijen – oog te houden voor de juiste verhoudingen. We tekenden de ramen vooraf uit op ware grootte om de perfecte verhoudingen te zoeken in de kleine ruitverdeling. Daarnaast vergde ook het ontwerp van een mooie schouw – met daarin alle technische buizen vakkundig verwerkt – een uitvoerig onderzoek. Bovendien besteedden we veel aandacht aan de gevelafwerking, zoals bij de overgang van het dak naar de gevel én de fijne aansluiting van de tegelpannen met de zijgevel. We gebruikten gerecupereerde tegelpannen van Terreal als ode aan de rijke kleitraditie.

Het interieur kreeg een hedendaagse uitstraling. De bouwheer streefde naar een erg expressief karakter voor de inkomhal. Daarom creëerden we een indrukwekkende trappenpartij die alle verdiepingen met elkaar verbindt. In combinatie met de hoogte van de ruimte en het fijne lichtspel, een bijzonder indrukwekkend beeld wanneer men de woning betreedt. Een zwart metalen deur vormt de ‘poort’ naar de open woonruimte met een vloer in lichte monoliete afwerking. In combinatie met de grote raampartijen die zicht geven op de tuin, straalt deze ruimte erg veel rust uit. In de keuken gebruikten we een gerecupereerde tegel op de vloer, in combinatie met eik fineer van Dimec voor de kasten. Het keukenblad kreeg een blinkende marmer, een voorliefde van de gastvrouw. Het oorspronkelijk bureau-ontwerp moesten we, door een fout tijdens de ruwbouwwerken, last minute veranderen. Het werkblad kon namelijk niet meer doorlopen onder het raam. We losten dit erg creatief op door twee afzonderlijke werkplekken te scheppen, die verbonden zijn met een balk.

"Indrukwekkende inkomhal"

Verder was het erg belangrijk dat de woning een huiselijke en warme sfeer uitstraalt, omdat het gezin met drie jonge kinderen hier hun nieuwe thuis zocht. Aangezien een goede voorbereiding fundamenteel is, maakten we alle belangrijke beslissingen en keuzes reeds voordat de eerste steen werd gelegd. Het project nam een aantal jaren in beslag: bij de start van het project was het jongste kind nog niet geboren, terwijl het bij de oplevering reeds naar school ging. Omdat de bouwheer niet langer afhankelijk wilde zijn van een energieleverancier, voerden we een diepte-soldering uit om energie uit de grond te halen voor de warmtepomp. Die wordt gevoed met elektriciteit van de zonnepanelen: voor het water staken we een regen- en een grondwaterput.

"Goede voorbereiding is veel meer dan het halve werk"

Fotografie: Michel Vaerewijck

Project Begijn

Ik kocht dit pand in 2002, terwijl ik aan de slag was bij Gert Voorjans. Omdat het in slechte staat was en het er binnen regende, besloot de eigenaar – die ik persoonlijk kende – alles leeg te maken. Ik nam onmiddellijk contact met hem op en nog dezelfde avond bereikten we een akkoord over de aankoopprijs. Drie maanden later was ik de eigenaar. Na een jaar verbouwen was de woning water- en winddicht, maar ik moest de garage en de daktuin nog onder handen nemen. De verdere afwerking en inrichting voerde ik in verschillende fases uit. Intussen werd de garage mijn kantoor, waar mijn team en ik met veel passie de klanten een persoonlijke en mooie omgeving aanbieden.

"Omdat het gerenoveerde gebouw te klein was om erin te wonen, bouwde ik achteraan een extra verdieping"

Fotografie: Diane Hendrikx